donderdag 21 juli 2011

Brieven I

In tijden van het alom gebruik van razend snelle telecommunicatieve middelen (waar u momenteel ook gebruik van maakt) is er steeds minder aandacht voor het oude geschreven, weliswaar ook telecommunicatieve, woord. De brief verdwijnt langzaam maar zeker uit ons leven. Vertel op, Robin! probeert dit onvermijdelijke einde zo lang mogelijk te rekken. Brieven in maximaal twee zinnen!


Aan Simona Tarnutzer
Slechts enkele keren mocht ik je fluweelzachte stem aanhoren en hoewel we elkaar nooit meer terug zien na vandaag, zal ook op duizend kilometers afstand de herinnering daaraan mijn hart sneller doen slaan.




Aan Rudy
Ge weet, Rudy, dat ik u altijd al nen toffen heb gevonden, maar spotten met de twaalfvingerige darm is iets wat ge gewoon niet doet. Onze vriendschap eindigt hier.




Aan de eerste de beste bereidwillige persoon
S.O.S.




Aan mijn baas
Ik kan vandaag niet komen werken wegens hoofdpijn aan mijn appendix en mijn pasgeboren dochter die haar postnatale depressie doormaakt. En mijn bus was te laat.




Aan Linda
Bedankt om zo'n keitoffe persoon te zijn. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten