Met vreugdeloos gezicht gooide Pablo Diego José Francisco de Paula Juan Nepomuceno María de los Remedios Cipriano de la Santísma Trinidad Ruiz y Picasso zijn zonet belegde boterham weer op zijn bord. Een stuk Franse Roquefort ging er anders nochtans altijd wel in bij Pablo, maar vandaag leek er iets niet in de haak. De aandacht die elke andere middag gereserveerd was voor een stuk brood en een blokje uitheemse kaas, was nu enkel gericht op de schetsen die voor hem op de keukentafel lagen. Hij nam ze op en bestudeerde ze vol minachting. Het was van die minachting die langzaamaan over gaat in op zichzelf gerichte woede, want in een agressieve handbeweging smeet hij de vellen papier op de grond.
Pablo legde zijn hoofd in zijn handen en bad om een talent waarmee hij naar buiten kon komen. Hij wilde zijn lelijke kribbels omzetten in echte kunst. En zoals sneeuw onverwachts de winter van zijn kilheid kan ontdoen, zo sprong opeens een fantastische ingeving in de hersenpan van Pablo Picasso. In gedachten bedankte hij een god en liet zijn gezicht weer een hoopvolle glimlach toe. Met de blik van een opgewonden kleuter keek hij naar de schetsen die naast hem op de grond lagen en fluisterde tegen zichzelf: "als ik nu gewoon eens alles blauw maak?"
En hij deed het. Van 1901 tot 1904.
dinsdag 26 juni 2012
zondag 10 juni 2012
8, 9, 10, 11, 12, 13...
De natuurlijke getallen. Ach, u kent ze goed. We leerden immers allemaal als neuspeuterende tweejarigen het rijtje van 1 tot 10 zeggen, zonder enig benul van wat het voorstellen moest maar in de wetenschap dat eens bij tien aangekomen de wereld zich vrolijk maakt om deze blijkbare wonderbaarlijkheid. Ik zal u dus niet uithoren om het rijtje af te maken dat ik zonet tot 7 heb gemaakt, want ik vertrouw erop dat u op uzelf flink zal doortellen.
'Euh, maar, Robin, was het niet het hele punt dat jij...' Jaja, de persoonlijkheid van de getallen? Een eenvoudige klus verder, hoor. 8 is een dubbel zo grote structuurfreak als 4, 9 heeft de perfectie van 3 in het kwadraat... En zo gaat u maar door. De hele getallenrij is gebouwd op wat onder 8 ligt; de rest zijn uilopers van wat onderaan de basis vormt, priemgetal of niet.
Ik nodig u dus uit voor elk volgend getal de vorige blogberichten te herlezen en u zo een idee te vormen van elk getal dat komen gaat. Jazeker, tot in het oneindige.
De verzameling der getallen, zo ontzettend groot.
'Euh, maar, Robin, was het niet het hele punt dat jij...' Jaja, de persoonlijkheid van de getallen? Een eenvoudige klus verder, hoor. 8 is een dubbel zo grote structuurfreak als 4, 9 heeft de perfectie van 3 in het kwadraat... En zo gaat u maar door. De hele getallenrij is gebouwd op wat onder 8 ligt; de rest zijn uilopers van wat onderaan de basis vormt, priemgetal of niet.
Ik nodig u dus uit voor elk volgend getal de vorige blogberichten te herlezen en u zo een idee te vormen van elk getal dat komen gaat. Jazeker, tot in het oneindige.
De verzameling der getallen, zo ontzettend groot.
vrijdag 1 juni 2012
7
"Het was over middernacht in Parijs en de banlieu maakte zich langzaam klaar voor een volgende werkdag. De wind sneed door de verloren straatjes en deed vergeten dat het lente was. Een man, gekleed met wat enkel een rijke betalen kon, liet zijn mocassins klinken op de stenen van een zijstraat. Zijn ogen richtten zich recht voor zich uit, met een ijskoude blik die niet verried waar hij heen ging. Met zijn linkervoet recht in een plasje water hield hij halt en keek schuin naar beneden. Daar, tegen een vervallen maar bewoond huis aan, zat een in vodden gehuld mannetje. Met een koud blik bonen en een vork in de hand, zag hij er helemaal niet mager uit, hoewel het ongetwijfeld over een zwerver ging. De arme man kuchte even, rammelde met een blikken spaarpotje dat voor hem stond en nam nog een hap. Opkijken deed hij niet.
'Geloof je me nu, 5?' zei de man in de lange jas grijnzend. 'Geloof je me echt nú pas, nu je glorieuze leven vervallen is tot dit zielige zwerversbestaan?' De zwerver keek op, recht in de ogen van de man, die hij nu pas herkende. Zijn onverschillige blik ging over in spijt en tranen borrelden op in zijn ooghoeken. Met een kapot gesproken stem probeerde hij hem te antwoorden: '7, het...' 'Je hebt me godverdomme in de steek gelaten', onderbrak de rijke man hem, 'je macht was al die tijd belangrijker dan je eigen broer. Het is nu tijd om de rollen om te keren. Mag ik je vooral succes wensen?' Bij het uitspreken van de laatste zin tastte de man in zijn jaszak, nam daar een muntstuk van 20 eurocent uit en liet het in de spaarpot klinken. Zonder een weerwoord van zijn broer te gunnen, draaide hij zich om en wandelde de steeg opnieuw uit, al roepend: 'Paris, ici que je viens!'"
De populariteit van 5 slaat over op zijn oudere broer. 5 is out, 7 is helemaal hot. Ontkent u vooral niet dat deze jonge priem niet tot uw lievelingsgetallen hoort, zoniet bovenaan uw favorietenlijstje staat. U bent één van hen, ik weet het...
7, zo is er maar één.
7, zo is er maar één.
Abonneren op:
Posts (Atom)