7

    "Het was over middernacht in Parijs en de banlieu maakte zich langzaam klaar voor een volgende werkdag. De wind sneed door de verloren straatjes en deed vergeten dat het lente was. Een man, gekleed met wat enkel een rijke betalen kon, liet zijn mocassins klinken op de stenen van een zijstraat. Zijn ogen richtten zich recht voor zich uit, met een ijskoude blik die niet verried waar hij heen ging. Met zijn linkervoet recht in een plasje water hield hij halt en keek schuin naar beneden. Daar, tegen een vervallen maar bewoond huis aan, zat een in vodden gehuld mannetje. Met een koud blik bonen en een vork in de hand, zag hij er helemaal niet mager uit, hoewel het ongetwijfeld over een zwerver ging. De arme man kuchte even, rammelde met een blikken spaarpotje dat voor hem stond en nam nog een hap. Opkijken deed hij niet.

    'Geloof je me nu, 5?' zei de man in de lange jas grijnzend. 'Geloof je me echt nú pas, nu je glorieuze leven vervallen is tot dit zielige zwerversbestaan?' De zwerver keek op, recht in de ogen van de man, die hij nu pas herkende. Zijn onverschillige blik ging over in spijt en tranen borrelden op in zijn ooghoeken. Met een kapot gesproken stem probeerde hij hem te antwoorden: '7, het...' 'Je hebt me godverdomme in de steek gelaten', onderbrak de rijke man hem, 'je macht was al die tijd belangrijker dan je eigen broer. Het is nu tijd om de rollen om te keren. Mag ik je vooral succes wensen?' Bij het uitspreken van de laatste zin tastte de man in zijn jaszak, nam daar een muntstuk van 20 eurocent uit en liet het in de spaarpot klinken. Zonder een weerwoord van zijn broer te gunnen, draaide hij zich om en wandelde de steeg opnieuw uit, al roepend: 'Paris, ici que je viens!'"

De populariteit van 5 slaat over op zijn oudere broer. 5 is out, 7 is helemaal hot. Ontkent u vooral niet dat deze jonge priem niet tot uw lievelingsgetallen hoort, zoniet bovenaan uw favorietenlijstje staat. U bent één van hen, ik weet het...

7, zo is er maar één.