G

"Als de lente in een langdurig gevecht de winter uiteindelijk overwint, is de tijd aan haar om de wereld om te vormen zoals ze wil. Ze doet jonge kinderen buitenkomen om te ravotten, gunt de planten hun mooiste kleuren boven te halen en laat onschuldige kalverliefde ontstaan. Weinigen voelen geen vreugde in deze tijd van nieuw leven, al is er één die zich verstopt voor dit seizoen: de G.
Verzonken in een verdriet dat mens noch letter kan begrijpen, trekt G zich terug in de kilte van zijn bestaan. Hij kijkt naar wie hij is en wie hij niet is en waarom okkernoten moeilijker te kraken zijn dan pinda's. Hij kijkt naar wat zijn leven heeft gemaakt tot wat het nu is en hoeveel knikkers nodig zouden zijn om een badkuip te vullen. Hij kijkt dieper dan een ander denkt te kunnen zien. Alleen vindt hij niets. Hij krijgt geen antwoorden, maar zijn vragen nemen toe. En het verdriet van G is groot.
Terwijl de lente de levenslust in anderen naar boven haalt, zit G in gedachten verzonken, te wachten op de herfst."

Een lange en weliswaar overdreven inleiding illustreert het leven van G tussen de andere letters in het alfabet. Kijkt u eens naar onze G: hij zit met gebogen rug en een blik die enkel op zichzelf is gericht. Alsmaar is hij bezig met het denken over grote levensvragen en futiliteiten. Zijn gedachten maken hem weemoedig en dat doet hem enkel meer nadenken. De weltschmerz knabbelt steeds meer levensvreugde van dit lettertje weg.

De letter G zal weinig woorden voorop lopen zonder hierbij de klos te zijn. Zowat 95% van de woorden die met een G beginnen zijn stomweg 'ge-'woorden: voltooid deelwoorden, adjectieven en dergelijke. Met andere woorden woorden waarbij het 'ge-'deel van geen enkel belang is. Voor de rest kreeg de stakker nog enkele standaardwoorden toegeworpen. Goed, groot, graag, gaan en (al een iets complexere) gooien. Geen van alle is speciaal, maar ze zijn van groot belang in onze taal.

Ach, arme G. Wat hoop ik dat hij nog steeds onze woorden zal mogen vermooien met zijn zachte klank.