Zonder twijfel een apart lettertje, maar absoluut niet minderwaardig, is de J. Dat hij wat gek is, blijkt uit het arsenaal van woorden waarin hij voorop loopt: jojo, jakhals, jongerenproblematiek, Jezus, janboel, jij, justitie, jaarring en janusgezicht. En dan hebben we bijna alles gehad, want de pagina's die de letter J in het woordenboek inneemt, beslaan in een standaardwoordenboek nog geen tien bladzijden. Het zijn woorden waar men bijna van moet lachen (op jongerenproblematiek na) omdat J ze dat aparte karakter meegeeft.
Nog niet overtuigd van de zotheid van J? Bekijkt u zijn uiterlijk eens. Hoe valt deze gekkerd anders samen te vatten dan een stokje met een staart, een I met een tsjoepke aan? De letter is allesbehalve lelijk, hij is gewoon uniek.
Natuurlijk wijd ik ook een alinea aan de uitspraak van dit bizar lettertje. Als tussenletter in een woord zal het waarschijnlijk niet zo opvallen, maar als u de J nu even afzonderlijk uitspreekt, zal duidelijk worden hoe geforceerd u de mond moet houden voor de uitspraak ervan. De kramp zal u vlug overvallen. (Leuk dat u het ook probeert voor uw computerscherm.) Na 5 seconden uitspreken van de J borrelt de vraag al op met welke klank u eigenlijk begonnen was. Was het een lage I of het geluid van een versleten koelkast?
De J, zijn gezonde gekte laat geen woord aan saaiheid over.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten