In dit bericht is alweer een pracht van een letter te bespreken: de O. Alvorens ook maar iets van haar karakter uit de doeken te doen, wil ik even uw aandacht voor haar perfecte vorm, die eenvoud en rede weet te verenigen in een lichtjes gekromde cirkel. Dit om er in het menselijk oog uit te zien als een nog interessantere vorm dan de exacte cirkel zelf. Het is trouwens ook de enige letter die dezelfde vorm aanneemt bij het schrijven als het uitspreken ervan.
Omdat er slechts vijf (laten we de Y later bespreken, deze kapoen zorgt namelijk voor veel discussie over het juiste aantal) klinkers kunnen zijn, is het belangrijk doordachte keuzes te maken. Tenslotte is het klinker-zijn een ereplaats in het alfabet. Naast de grootsheid en zekerheid van de A, de functionaliteit van de E en de paraatheid van de I, is ook de O een ideale investering. Ze zorgt voor klaarte en vrolijkheid, maar ook voor zuivere esthetiek.
Maar zoals de jonge generatie langzaamaan bezweek onder het opdoemen van Facebook, zo heeft onze O uit gemakzucht ervoor gekozen haar principes overboord te gooien om voorop te lopen van vele 'on-', 'over-' en 'op-'woorden. De voordien buitengewone letter loopt weliswaar meer in de kijker sindsdien, toch zal ze nooit meer dezelfde eenvoudige schoonheid hebben als ze buiten het woord is.
O, o zo perfect, maar o zo beïnvloedbaar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten