Vieze, vuile, verfoeilijke V. Ze is verderfelijk, vandalistisch en ronduit verwerpelijk.
Vrolijke, vitale, veelbelovende V. Ze is vrijgevig, vriendelijk en ronduit verdienstelijk.
U ziet het, de woordenrijkdom van V zorgt ervoor dat ze aan zowat elke persoonlijkheid toegediend kan krijgen. En dat is meteen de belangrijkste van haar karaktertrekken: veelzijdigheid. In talloze woorden weet ze zich te schikken naar de betekenis van het woord. 'Ver-' (het voorvoegsel waarmee de V groot geworden is) blijkt zowel voor 'moorden' als voor 'liefdheid' te passen - woorden waartussen in mijn ogen nog steeds een niet te verwaarlozen betekenisverschil bestaat.
Maar denk nu maar niet dat de V louter opvulling is, zoals dat eerder van de E of de N werd gezegd. De V heeft namelijk nog een ander facet: haar zachte, rustgevende klank. Die laat woorden veel gemoedelijker overkomen dan ze zijn, in tegenstelling tot wat u zou verwachten met het scherpe uiterlijk van de V. Inderdaad, de sussende vvvvv zegt niets minder dan 'dat het allemaal in orde is'. Maar neemt u de proef op de onnuttige tekst: verkiest u 'vensterbank' of 'kensterbank' voor het woord dat de betekenis van vensterbank heeft? Mijn keuze is vlug gemaakt.
V, laat maar varen, laat maar begaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten