"Op mijn wandel door het alfabet vervolg ik vrolijk fluitend en nietsvermoedend mijn weg, tot plotsklaps de X voor mij opdoemt. Met pijn in het hart zie ik de letter die me de realiteit in mijn gezicht gooit: het einde van het alfabet en dus ook van de alfabetanalyse is nabij. (Nochtans had ik moeten weten dat na de W de X volgde, wat ik in het tweede leerjaar reeds wist.) Door droefheid getroffen probeer ik mezelf moed in te praten. Het mag dan bijna gedaan zijn, er volgen nog drie joekels van letters die een bespreking maar al te zeer waard zijn. Ik veeg de tranen van mijn gezicht en mijn trillende lippen vormen zich voorzichtig tot een levendige glimlach. Tijd voor de X!"
Ach, ik zou hopen boeiende feiten over de X willen neertypen met een uiteenzetting, een synthese en als u wil zelfs een paar tabelletjes. Helaas laat deze letter het vreselijk grote cliché 'mysterieus' niet los. Hij/zij wil verder onbekend blijven in het volledige verhaal. Met twee dwarse balken laat de X zelfs geen alfabetanalyst binnendringen in zijn karakter. Het feit dat het voorvoegsel 'xeno' vreemde betekent of dat de x steevast als onbekende wordt gekozen in de wiskunde, zal dan ook geen wenkbrauwen doen fronsen. Dus ja, de X koos voor de volstrekte anonimiteit. Het zij zo.
X, meer niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten