De langste tijd dat ik ooit over een blogbericht heb moeten piekeren, is hetgeen dat u nu leest. De schoonheid van brood heeft mij al enkele maanden in de ban, maar het schrijven van een ietwat fatsoenlijk ogend bericht hierover leek niet te lukken. Een sonnet, daar was ik mee begonnen, maar de eenvoud en kracht van brood viel niet te verenigen met de complexiteit en nuance van een sonnet. Het in een simpele tekst gieten (zoals ik u hoor denken) is ook geen gemakkelijke klus; wat brood voor mij is, valt zo moeilijk in woorden uit te drukken. Neen, het gaat niet om emoties of een innerlijke band (wat clichématig ook niet in woorden valt uit te drukken), maar om de harde waarheid dat brood het beste goedje is dat er bestaat!
Met meel als een ontkiemend zaadje, gist als een voedingsbodem, water als water en zout als zonlicht kunnen vier basisingrediënten uitgroeien tot het prachtige bloempje dat wij brood noemen. Vier simpele ingrediënten, enkel afhankelijk van de genetische samenstelling van het ontkiemende zaadje, vormen samen de reden dat God ons op aarde heeft laten komen. Duizenden jaren lang was de mens gek van dit voedsel: het werd overal gebakken en men at het twee maal per dag. Van alle maaltijden is het enkel het brood dat het tot het heden heeft gemaakt. De reden hiervoor is uiteraard dat het het beste goedje is dat er bestaat.
Maar ach, tijden zijn veranderd. Op sommige enkelingen na is er niemand die nu nog het genot van puur vers brood beleven kan. De duivel fluisterde zovelen toe om het brood in stukken te snijden en te bedekken met vettig, suikerrijk of sterk smakend spul dat de oorspronkelijke smaak van brood in de weg ruimt. Het brood werd slechts een verdunning van hetgeen erop kwam te liggen. Het brood, het is zo eenvoudig en het is kneedbaar naar wat men maar wil. Maar smeer er alsjeblieft niets op, het brood is toch al het beste goedje dat er bestaat!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten