"Ik denk niet dat het al ooit zo stil was in mijn woonkamer. Mijn moeder, mijn vader, mijn zus en ik staarden angstig recht voor ons uit, met onze acht ogen op het videoscherm gericht alsof ze door slechts door één hersen bestuurd werden. De spanning in de kamer, die een middelgrote stad minstens een week van elektriciteit zou kunnen voorzien, liet het niemand nog toe om adem te halen in de kamer. En het was zo ongelofelijk stil.
In mijn ooghoek zag ik een traan over mijn moeders wangen rollen. Ze rilde. 'Wanneer zou dit ophouden?' vroeg ik mij af. Woede borrelde langzaamaan op binnenin mij. 'Wanneer zal nu eindelijk...' Het was toen dat ik geluid uit het videoscherm hoorde komen. Het was slechts één woord, alles wat we wilde horen: 'één'. Alle vier slaakten we gelijk een zucht van opluchting. Mijn moeder barstte uit in gehuil. Maar het was er eindelijk. Het was goed nu. Er kon weer geteld worden. 'Twee!' riep mijn zusje vol vreugde uit. Ze glunderde, en opgewonden keek ze naar ons met een verwachtingsvolle blik. Het was even stil. 'Drie,' volgde mijn vader haar. 'Vier,' zei ik. Mijn moeder lachte tussen haar tranen door: 'vijf!' En zo telden we de hele avond door... Tot 274 als ik mij niet vergis. "
1! Voilakes, we zijn vertrokken! Klaar om eender welk ander natuurlijk getal te vormen door simpelweg deze eentjes bij elkaar op te tellen. Een handig opstapje, de drempel aan de voordeur van een numeriek paleis - zo zou u 1 kunnen noemen. Maar hij is meer dan dat, want alles, echt álles, is precies eenmaal zichzelf. Waar 0 het niets en het einde is, is diens binaire tegenpool 1 het iets en het begin. Moeilijker is het niet: 1 of 0, ja of neen. De schoonheid van abstractie is simple comme bonjour.
Dat is waar 1 voor staat: eenvoud en iets. En als u dan toch graag een karaktertrek van dit getalletje weten wilt: hij is zeer to the point, zonder enig fingerspitzengefühl. Dat, en hij kent zijn talen.
1, een exacter 'iets' kan haast niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten