5

    "Het was over middernacht in Parijs; de banlieu maakte zich langzaam klaar voor een volgende werkdag. De wind sneed door de verloren straatjes en deed vergeten dat het lente was. Een man, gekleed in wat enkel een rijke betalen kon, liet zijn mocassins klinken op de stenen van een oude zijstraat. Zijn ogen richtten zich recht voor zich uit, met een ijskoude blik die niet verried waar hij heen ging. Met zijn linkervoet recht in een plasje water hield hij plots halt en keek schuin naar beneden. Daar, tegen een vervallen maar bewoond huis aan, zat een in vodden gehuld mannetje. Met een koud blik bonen en een vork in de hand, zag hij er helemaal niet mager uit, hoewel het ongetwijfeld over een bedelaar ging. De arme man kuchte even, rammelde met een blikken spaarpotje dat voor hem stond en nam nog een hap. Opkijken deed hij niet.
    'Geloof je me nu, 5?' zei de man in de lange jas grijnzend. 'Geloof je me echt nú pas, nu je glorieuze leven vervallen is tot dit zielige zwerversbestaan?' De bedelaar keek op, recht in de ogen van de man, die hij nu pas herkende. Zijn onverschillige blik ging over in spijt en tranen borrelden op in zijn ooghoeken. Met een versleten stem probeerde hij hem te antwoorden..."

U heeft het punt nu wel neem ik aan. 5 heeft zich jaren geleden in het celebritybestaan gestort. Eeuwen lang was hij dan ook de spil van het talsysteem, de koning onder de cijfers. Maar na de hoogmoed kwam de val. Het kapot gemolken getal verloor langzaam maar zeker zijn invloed op de rest van de wereld.
Al is er één ding dat ze niet meer van 5 kunnen afnemen, de eigenschap die hem groot heeft gebracht: dat zowat elk mens zoveel vingers aan elke hand heeft.

5, eigenlijk gewoon één meer dan 4.