Mag ik u voorstellen: Ø, de Nederlandse eu-klank zoals u die kent van het woord beuk en Œ, de Nederlandse oe-klank van onder andere boek. Het zijn twee makkers die als klinkers in woorden vooral...
WAT zegt u?! Dat eu en oe tweeklanken zijn? Foei! Beide klanken zijn in één enkele mondbeweging uit te spreken en verschillen dus in elk opzicht van tweeklanken als ou, ei/ij of ui. Deze zijn combinaties van bestaande lettertjes en klanken, terwijl de oe- en eu-klank trotse onafhankelijke klanken zijn die niets met de O, E of U te maken hebben.
Beweer ik dan dat er zeven klinkers bestaan? Ja, eigenlijk wel. Alleen zijn die schavuiten van een Ø en Œ nooit opgenomen in het alfabet, wat ze (en ook ik, hoor) nog steeds onterecht vinden. Nu, het zijn vooral deugnieten, lorejassen, belhamels, patjakkers dus ze worden ook niet gemist binnen de muren van het Nederlandse alfabet.
Oké, nu is de alfabetanalyse wel degelijk gedaan. Bedankt voor het fervent lezen van deze hoogst onzinnige teksten. De kennis over de verschillende letters zal nu wel volstaan om andere tekst te kunnen typen. Dus ga niet weg: Vertel op, Robin! begint pas...
Ø en Œ, hoe dan ook letters die een eindzin verdienen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten