Wel sapperdepitjes, zo is het wel eventjes genoeg geweest, dacht ik dan bij mezelf. Ik was dat doodgaan mooi beu. Daarom besloot ik het vliegtuig naar Papoea-Nieuw-Guinea te nemen om mijn zinnen wat te verzetten. Er lag geen enveloppe naast mijn bed, dwanggedachtes om vroegtijdig het vliegtuig uit te stappen had ik niet en Papoea-Nieuw-Guinea was een warme plek, ver van de Himalaya. Ik had zelfs gezorgd dat ik een helm aanhad. Want zoals de knappe koppen onder mijn lezers vast zullen weten, is er meer kans dat men in Papoea-Nieuw-Guinea sterft door een kokosnoot op het hoofd te krijgen dan door de aanval van een haai. Kortom, er kon mij niets meer gebeuren. Ik wilde immers niet dood.
En jawel hoor, eens aangekomen in het prachtige Nieuw-Guinese regenwoud, was het een kokosnoot die mijn helm brak. Amai jong goed dat ik die helm op had hé shit jong haha en ik dacht het nog op voorhand ik zei nog ik moet een helm meenemen en voila hier sta ik nu en daar valt gewoon boenk ene op mijn hoofd ik had echt zoiets van allé nu, was het laatste wat ik dacht. Met het afnemen van mijn kapotte helm viel er jammerlijk genoeg nóg een kokosnoot op mijn hoofd! Wat een pech, ik was weer dood.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten